Çocuklarda ayrılık korkusu, çocukların ebeveynlerinden kopma durumunda hissettikleri yoğun kaygıdır. Güvenli bağlanma eksikliği, yeni durumlarla başa çıkmakta zorlanma ve ebeveyn tutumları, bu korkunun başlıca sebeplerindendir. Çocuklarda ayrılık korkusunun belirtileri arasında ağlama, huzursuzluk ve somatik şikayetler yer alır.
Çocuklarda ayrılık korkusu, genellikle 6-18 ay arasında başlayan ve gelişimin doğal bir parçası olan bir süreçtir. Çocuk, bağlandığı kişiden (genellikle anne veya baba) uzaklaştığında kendini güvensiz hissederek ağlama, öfke nöbeti veya yapışma gibi tepkiler verir.
Nasıl Yaklaşmalı?
Vedaları Kısa Tutun: Uzun vedalar kaygıyı artırır. Kararlı ve sevgi dolu bir vedalaşma sonrası ayrılın.
Dürüst Olun: “Hemen geliyorum” deyip saatlerce gelmemek güveni zedeler. Zamanı onun anlayacağı şekilde (yemekten sonra gibi) ifade edin.
Rutine Sadık Kalın: Belirli alışkanlıklar çocuğun dünyayı öngörülebilir ve güvenli algılamasını sağlar.
Eğer korku günlük hayatı engelliyorsa profesyonel destek gerekebilir.
Ayrılık Kaygısı Bozukluğu, çocuklar ve ergenlerde görülen, bireyin, sevdiklerinden veya alıştığı çevresinden ayrılma düşüncesinde aşırı korku ve kaygı duymasındır. Huzursuzluk, sinirlilik veya üzülme hissi ayrıca, baş ağrısı, mide bulantısı gibi fiziksel belirtiler görülebilir.
